U nedelju 14. juna 2026. poslepodne i uveče, vreme je bilo vrlo nestabilno na području Vojvodine, Beograda, Donjeg Podunavlja i u delu Mačve. Formirali su se brojni grmljavinski pljuskovi, od kojih su neki prerasli u grmljavinske oluje - superćelije.

Najintenzivnije oluje su donele jake pljuskove, i do 20-30mm kiše za kratko vreme, olujne do orkanske udare vetra, veliku električnu aktivnost (sevanje, grmljavina, udari groma), impresivne, ali ujedno i zastrašujuće formacije oblaka, kao i grad, koji je u nekim mestima bio sitniji, ali je pao u većim količinama, dok je s druge strane grad lokalno bio krupniji, prečnika i par centimetara.

Tako su oluje donele brojne probleme i štetu: prijavljena je šteta na usevima, bilo je oborenih stabala, koja su blokirala puteve i oštetila dalekovode i automobile, bilo je i oborenih predmeta i delova konstrukcija, urbanih poplava, pokretanja požara zbog varničenja i udara groma, probleme u odvijanju saobraćaja i snabdevanju struje, itd.

Dva olujna sistema su se naročito izdvojila po obimu štete koju su uslovili: prvi koji je pristigao iz Mađarske i protutnjao na potezu između Subotice, Bajmoka i Bačke Topole, i drugi koji je pristigao iz Hrvatske, prešavši put od Sombora i Odžaka, preko Novog Sada i Bačke Palanke, dalje preko Inđije i Rume do Beograda.